Skocz do zawartości
  • Ogłoszenia

    • smyk

      Problemy z logowaniem?   24.04.2017

      Drogi użytkowniku jeśli masz problemy z zalogowaniem się na forum, spróbuj ustalić swoje hasło ponownie, korzystając z opcji Odzyskiwania hasła http://forumsamochodowe.com/lostpassword/. Powyższy problem jest wynikiem migracji forum na nowe oprogramowanie forum, które używa innego algorytmu do szyfrowania haseł. 

Wyszukaj

Wyświetlanie wyników dla tagów '1969' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj za pomocą nazwy autora

Typ zawartości


Forum

  • Motoryzacja forum
    • Ogólnie o samochodach
    • Nasze pojazdy
    • Zakup samochodu - jakie auto kupić?
    • Ubezpieczenie OC, AC, NNW, Assistance
    • Testy samochodów
    • Niusy motoryzacyjne
    • Tuning
    • Własny biznes
    • Prawo w motoryzacji
    • Bezpieczeństwo na drodze
    • Forum 4x4, Terenowe, Off-road, Pick up
    • Samochody zabytkowe
    • Forum Caravaning
    • Sprzęt elektroniczny i soft
  • Problemy techniczne
    • Alufelgi, felgi i opony
    • Silnik, układ napędowy, chłodzenia i paliwowy
    • Podwozie, zawieszenie, układ kierowniczy i hamulcowy
    • Wnętrze samochodu, wentylacja, klimatyzacja
    • Elektryka i elektronika samochodowa
    • Diagnostyka samochodowa
    • Zrób to sam
    • Instalacje gazowe, LPG, CNG
    • Nadwozie, karoseria, oświetlenie, lakier
    • Inne problemy techniczne
  • Auto Forum
    • Forum Alfa Romeo
    • Forum Audi
    • Forum BMW
    • Forum Citroën
    • Forum Chevrolet i Daewoo
    • Forum Chrysler, Dodge i Plymouth
    • Forum Dacia
    • Forum Fiat
    • Forum Ford
    • Forum Honda
    • Forum Hyundai
    • Forum Jaguar
    • Forum Jeep
    • Forum Kia
    • Forum Lancia
    • Forum Land Rover i Range Rover
    • Forum Lexus
    • Forum Mazda
    • Forum Mercedes
    • Forum MINI
    • Forum Mitsubishi
    • Forum Nissan
    • Forum Opel
    • Forum Peugeot
    • Forum Porsche
    • Forum Renault
    • Forum Rover
    • Forum SAAB
    • Forum Seat
    • Forum Skoda
    • Forum SMART
    • Forum Subaru
    • Forum Suzuki
    • Forum Toyota
    • Forum Volkswagen
    • Forum Volvo
    • Exotic Cars
  • Skutery, motory, motocykle i inne jednoślady
    • Forum Jednoślady: motocykle, skutery, rowery
  • Sporty motorowe
    • Sporty motorowe
  • Pojazdy użytkowe
    • Forum Pojazdów Użytkowych
  • Virtual Tuning i Manga Cars
    • Forum Virtual Tuning - VT
    • Forum Manga Cars - Pixel Cars
  • Modelarstwo Samochodowe
    • Forum Modelarstwa Samochodowego
  • Rysowane Samochody
    • Ogólnie o rysowaniu
    • Stock
    • Tun
    • RS Concept
    • Zawody
  • Inne
    • Konkursy na forum
    • Przywitaj się :)
    • Hydepark
    • Fotografia
    • Auto Filmy: filmy motoryzacyjne
    • Auto tapety, gry i wygaszacze motoryzacyjne
    • Zloty, imprezy, targi motoryzacyjne
    • Sprawy organizacyjne
  • Ogłoszenia motoryzacyjne
    • Giełda samochodowa
    • Giełda części
    • Usługi motoryzacyjne
    • Praca w motoryzacji
    • Pozostałe motoryzacyjne
    • Ogłoszenia drobne

Blogi

Brak wyników

Brak wyników

Kalendarze

  • Community Calendar
  • Default Calendar

Kategorie

Brak wyników

Brak wyników


Znaleziono 36 wyników

  1. Datsun 240Z Nissan/Datsun Z to seria samochodów sportowych produkowany przez przedsiębirostwo Nissan Motors. Na rynku japońskim samochody serii Z sprzedawane są pod nazwą Nissan Fairlady Z. Jako pierwszy z zetek wyszedł model 240Z (HS30), który jak na swoje lata był bardzo zaawansowany technicznie i miał wiele wyścigowych rozwiązań. Został on zaprezentowany w październiku 1969 roku w hotelu w Nowym Jorku. W pracy nad nowym modelem pracowali styliści pod kierownictwem Yoshihiko Matsuo oraz grupa inżynierów pod wodzą Tiichi Hary. Liczba w nazwie oznacza pojemność skokową silnika. Samochód miał bardzo dobre właściwości jezdne i gwarantował wysoki komfort jazdy dzięki niezależnemu zawieszeniu wszystkich kół. Nissan Fairlady Z432 (PS30) '1969–73: Produkcję zaczęto w październiku 1969 roku z trzema oddzielnymi wersjami: Japońska wersja (HS30) była wyposażona w 6-cylindrowy silnik SOHC (jeden wałek rozrządu) o pojemności 1998 cm3 (kod L20E) rozwijał moc 130 KM przy 6000 obr./min i moment obrotowy 175 Nm przy 4400 obr./min. Samochód ważył zaledwie 995 kg dzięki czemu był bardzo dynamiczny. Datsun 240Z (HLS30) '1969–74: Druga, amerykańska wersja (HLS30) była wyposażona w 6-cylindrowy silnik SOHC o pojemności 2389 cm3 (kod L24E). Dzięki rozwiązaniu takiemu jak podwójny gaźnik typu SU silnik ten produkował moc 151 KM przy 5600 obr./min i moment obrotowy 198 Nm przy 4400 obr./min. Wersja ta jako jedyna była z kierownicą po lewej stronie. Japończycy skonstruowali trzecią, najmocniejszą wersję 240Z (PS30), nazwali ją 432Z. Model ten zaczęto produkować w 1971 roku. Pod maską umieścili 6-cylindrowy motor DOHC (dwa wałki rozrządu) ze słynnego modelu HAKOSUKA (kod S20) o pojemności 1989 cm3, mocy 160 KM przy 7000 obr./min i momencie obrotowym 180 Nm przy 5600 obr./min. Silnik ten miał trzy dwugardzielowe gaźniki dzięki czemu osiągał on taką moc i wysokie obroty. Była to najmocniejsza wersja 240Z. Datsun 240Z UK-spec (HS30) '1969–74: Ten japoński samochód szybko stał się przebojem rynku amerykańskiego, a czas oczekiwania dochodził do pół roku. W ciągu 4 lat produkcji Datsuna 240Z sprzedano w ilości 156 076 sztuk tego pojazdu. Był to samochód niejako stworzony do udziału w zawodach sportowych. Już od samego początku produkcji, regularnie odnosił sukcesy w wyścigach w USA, w serii SCCA i IMSA. W roku 1971 Edgar Herrmann i Hans Schuller wygrali Rajd Safari. Sukces ten powtórzyli dwa lata później Shekhar Metha i Lofty Drews. W 2004 roku magazyn Sports Car International umieścił ten samochód na drugim miejscu na liście topowych samochodów sportowych lat 70. Nissan Fairlady 240Z (HS30) '1969–78: Nissan Fairlady 240Z-G (HS30) '1971–73: Datsun 260Z W 1974 roku poprzez zwiększenie pojemności silnika do 2593 cm3 model ten uzyskał nazwę 260Z. Datsun 260Z wyglądem przypominał 240Z, lecz tylko pozornie, gdyż był już to model typu 2+2 (dwa siedzenia z przodu i dwa z tyłu). Były dwie wersje tego modelu: amerykańska, która była osłabiona poprzez zastosowanie innego wałka rozrządu i regulacji gaźników, aby uzyskać zgodne w USA normy spalin. Przez te modyfikacje, 6-cylindrowy silnik miał tylko 139 KM. W innych regionach świata moc tego silnika dochodziła do 162 KM. Datsun 260Z '1974–78: Datsun 280Z Ostatni model z pierwszej serii Z to model 280Z, którego produkcję rozpoczęto w 1975 roku. Pojemność silnika, jak nazwa wskazuje, została powiększona do 2753 cm3. Silnik (L28E) zachował tę samą konstrukcję (OHC), lecz główną zmianą był wtrysk paliwa Bosch L-Jetronic firmy Bosch, który zastępował gaźniki typu SU. Silnik ten uzyskiwał moc 149 KM przy 5600 obr./min i 221 Nm przy 4400 obr./min. Masa auta nie przekraczała 1193 kg. Datsun 280Z '1975–78: Model ten był wyposażony w 5-biegową manualną przekładnię, wcześniejsze wersje miały czterobiegową skrzynię. Była też limitowana wersja nadwozia pomalowana na Black Pearl (czarna perła z białymi pasami i żaluzją na tylnej szybie), wyprodukowano ich tylko 1000 sztuk. Auto wyposażono w dyfuzor dociskowy, który widać poniżej chromowanego zderzaka, dzięki temu samochód lepiej zachowywał się przy wysokich prędkościach. Źródło: Wikipedia
  2. Dodge Charger Daytona Dodge Charger Daytona to limitowana edycja Chargera produkowana w lecie 1969 roku, wyłącznie w celu wygrania wyścigów serii NASCAR. Cechowała się ona nadwoziem z przedłużoną o 18 cali (460 mm) przednią częścią, z charakterystycznym noskiem oraz ogromyn spoilerem na tylnej klapie. Jako podstawowe źródło napędu służył silnik V8 440, opcjonalnie dostępny był 426 HEMI. Dodge Charger Daytona był pierwszym samochodem, który w zawodach Nascar przekroczył magiczną granicę prędkości 200 mil na godzinę. Dokonał tego 24 marca 1970 roku Buddy Baker. W sumie zbudowano około 500 sztuk Chargera w wersji Daytona.
  3. Fiat 130 Fiat 130 to duży model Fiata, produkowany w latach 1969-1977 z nadwoziami typu sedan i coupé (od 1971). Model 130 zastąpił w ofercie Fiata model 2300. Samochód ten wyróżniał się doskonałą jakością wykonania. W standardowym wyposażeniu posiadał dwupłaszczyznową regulację kierownicy, wysokości fotela, ogrzewaną tylną szybę, cztery tarczowe hamulce, automatyczną skrzynię biegów, halogenowe reflektory i niskoprofilowe, radialne ogumienie na obręczach z lekkiego stopu. Podwozie było całkiem nową konstrukcją, projektu inż. Giacosa. Fiat 130 Berlina: Oferowano wersje z silnikami V6 o pojemnościach 2866 cm3 o mocy 140 KM (potem 160 KM), a od 1971 - 3235 cm3 osiągający 165 KM. Wszystkie wersje wyposażone były w automatyczną skrzynię biegów w standardzie, jednak manualna przekładnia dostępna była w opcji. W 1971 przeprowadzono facelifting wersji sedan. Niewielki popyt sprawił, że ten model nie doczekał się następcy. Poza tym, pod koniec lat 70. XX w. rolę producenta dużych aut przejęła w koncernie Fiata Lancia Gamma. Fiat 130 Coupe '1971–1978: Wiele egzemplarzy trafiło do Watykanu. Wykorzystywano go w ambasadach włoskich na całym świecie oraz w urzędach włoskiej administracji państwowej. Stał się także ulubionym samochodem służb specjalnych i resortów siłowych. Odpowiednio zmodyfikowanym Fiatem 130 podczas swojej wizyty w Polsce podróżował papież Jan Paweł II. Do dziś dokładnie ten egzemplarz samochodu można oglądać w Niepokalanowie.
  4. Maserati Quattroporte I Maserati Quattroporte I (oznaczenie kodowe Tipo AM 07) to luksusowy samochód osobowy produkowany przez włoską markę Maserati w latach 1963-1969. Pojazd został zaprojektowany przez Pietro Frua, który wzorował się na modelu 5000 GT, który stworzył 2 lata wcześniej. Maserati Quattroporte '1963–66: Do napędu posłużył silnik V8 o pojemności 4.1 litra i mocy 256 KM połączony z 5-biegową skrzynią manualną lub 3-biegowym automatem. Do roku 1966 (gdy wprowadzono poprawki) wyprodukowano 230 egzemplarzy. W 1966 roku wprowadzono zmodernizowaną wersję 2a Serie. Od 1968 roku oferowano silnik V8 4.7 l (moc 290 KM). Produkcję zakończono w 1969 roku liczbą 772 egzemplarzy (seria 1 i 2). Maserati Quattroporte '1966–69:
  5. Lamborghini Miura P400 S Lamborghini Miura P400 S to samochód sportowy marki Lamborghini, produkowany w latach 1969 – 1971. Następca Miury P400. Zaprezentowany na Salonie w Genewie 1969. Po wyprodukowaniu 475 szt. mającej wiele wad Miury P400 Lamborghini postanowiło zmodyfikować auto i tak powstała Miura P400 S. Lamborghini Miura P400 S '1969–71: Zmiany na zewnątrz są jedynie symboliczne. Zastosowano chromowane obramówki wokół szyb i przednich świateł oraz literę S z tyłu i zamontowano nowe spinnery. Nieco więcej czasu poświęcono wnętrzu. Choć Miura P400 S nie została komfortową limuzyną, jednak warunki w jej wnętrzu z pewnością stały się bardziej cywilizowane, szczególnie za sprawą uszczelnionej przegrody silnika. Miura P400 S miała w standardzie elektryczne szyby. Lista opcji zaczynała się od radia przez klimatyzację, 3-punktowe pasy bezpieczeństwa, kończąc zaś na firmowym komplecie walizek. Najważniejsze zmiany nie są jednak niewidoczne na pierwszy rzut oka. 125 pierwszych egzemplarzy P400 S było oparte na ramie ze stalowej blachy o grubości 0,9 mm. Jednak taka konstrukcja nie była dostatecznie sztywna,więc od egzemplarza nr. 125 zastosowano blachę o grubości 1 mm, co zwiększyło masę do 1245 kg. Przednia i tylna część karoserii wykonana jest z aluminium, a dach i drzwi ze stali. Przeprojektowano tylne zawieszenie, obniżając je i utwardzając. Pojazd wyposażono w nowe, niskoprofilowe opony Pirelli Cinturato. W późniejszych egzemplarzach montowano także wentylowane tarcze hamulcowe. Zmianom uległ także silnik. Zastosowano nowe gaźniki, z których już nie kapało paliwo, tak jak we wcześniejszej Miurze. Moc wzrosła do 272 kW (370 KM), wzrósł także moment obrotowy, co spowodowało znaczną poprawę osiągów. Dzięki przeróbce wydechu nieznacznie powiększył się bagażnik. Miura P400 S była produkowana w latach 1969 - 1971. W tym czasie zbudowano 140 egzemplarzy. Źródło: Wikipedia Lamborghini Miura P400 S UK-spec '1970–71:
  6. Lamborghini Miura P400 Lamborghini Miura P400 to samochód sportowy firmy Lamborghini produkowany w latach 1966-1969. Model ten został zaprojektowany przez Marcello Gandiniego. Lamborghini Miura P400 Prototipo '1966: Prototyp Miury został po raz pierwszy zaprezentowany podczas Geneva Motor Show w marcu 1966 roku. Miura była dwumiejscowym samochodem sportowym z umieszczonym centralnie silnikiem, który napędzał tylne koła. Lamborghini Miura P400 '1966–69: Do napędu Miury P400 posłużył silnik znany z modelu 400GT. Silnik V12 o pojemnosći 3,9 l (3917 cm3) osiągał moc 350 KM przy 7000 obr/min. Maksymalny moment obrotowy wynosił 367 Nm przy 5100 obr/min. Miura P400 przyspieszała 0-100 km/h w 6,7 s. Prędkość maksymalna wynosiła 275 km/h. W latach 1966-1969 wyprodukowano 475 sztuk Miury P400. W kolejnych latach model ten był modyfikowany. Powstały wersje 400S, P400 SV, Miura Jota. Powstał nawet prototyp wersji Roadster, który nie wszedł jednak do produkcji. W sumie powstało. W sumie do 1973 roku powstało 764 egzemplarze Miury.
  7. Porsche 914 Porsche 914 to model sportowego samochodu osobowego produkowany w latach 1969-1975 przez firmę Porsche we współpracy z koncernem Volkswagen. Samochód z centralnie umieszczonym silnikiem, przez wielu nie uważany za prawdziwe Porsche, skąd potoczne określenie Volks-Porsche. Powstawały odmiany 1700, 1800 i 2000 w dwóch wersjach, z czterema i sześcioma cylindrami, o mocach odpowiednio od 76 do 110 KM. W kilku egzemplarzach powstał też model 916, ze 190-konnym silnikiem Porsche 911, który był odmianą modelu Porsche 914/6. W roku 1969, z okazji 60. rocznicy urodzin szefa firmy, dr Ferdynanda Porsche powstał prototyp 914 z 8-cylindrowym silnikiem o mocy 260 KM, który otrzymał oznaczenie 914/8. Z linii produkcyjnej zjechało 119 000 sztuk tego modelu, lecz jedynie 2,8% (3332 sztuk) miało zamontowany oryginalny, dwulitrowy, sześciocylindrowy silnik Porsche.
  8. Porsche 912 Porsche 912 to samochód sportowy produkowany przez niemiecką firmę Porsche w latach 1965-1969. Model 912 to zwrotny, kompaktowy samochód czteromiejscowy zdolny do przejechania 100 km na ośmiu litrach benzyny. Efekt ten uzyskano dzięki połączeniu wydajnego silnika benzynowego, niskiej masy samochodu oraz niskiemu współczynnikowi oporu powietrza. Historia Po zakończeniu produkcji modelu 356 w roku 1965, jedynym samochodem oferowanym przez Porsche pozostał 911. W efekcie tego, że 911 kosztował znacznie więcej niż 356, firma chciała ustrzec się spadku sprzedaży i upadku wizerunku marki na rynku. By zapobiec tym problemom, postanowiono wprowadzić nowy model w przystępniejszej cenie. Wizualnie 912 był identyczny w porównaniu z 911, ale miał inny silnik. Niższą cenę samochodu osiągnięto dzięki zastosowaniu w nim czterocylindrowej jednostki pochodzącej ze starszego modelu 356, zamiast sześciocylindrowej znanej z 911. Koszty obniżono też poprzez zmniejszenie elementów wyposażenia dostępnych w standardzie. Dzięki niskiej cenie ten model Porsche sprzedawał się przez pierwszych kilka lat lepiej od 911 – Porsche wyprodukowało trochę ponad 30.000 sztuk 912 przez pięć lat produkcji. Porsche 912 znalazło również zastosowanie jako radiowóz w europejskiej policji, wliczając w to wariant Targa. W kwietniu 1967 fabryczny magazyn Porsche, Christophorus, ogłosił: "On 21 December, 1966, Porsche celebrated a particularly proud anniversary. The 100,000th Porsche, a 912 Targa outfitted for the police, was delivered." ("21 grudnia 1966 Porsche obchodziło bardzo ważny jubileusz. Stutysięczne Porsche, model 912 Targa, został oddany w ręce policji.") Po uzupełnieniu rodziny modeli 911 o mocniejszą wersję 911S oraz tańszy wariant 911T, kierownictwo Porsche doszło do wniosku, że model 912 stał się już zbyteczny. Produkcji 912 zaprzestano w 1970 roku; został on zastąpiony przez model 914, pojazd, który w założeniu miał być dla firmy tańszy w produkcji od 912. Po sześciu latach nieobecności, model został ponownie wprowadzony na rynek północnoamerykański w roku 1976 jako Porsche 912E, w celu wypełnienia luki w segmencie tańszych samochodów powstałej po zakończeniu produkcji 914, podczas gdy model 924 – oficjalny następca 914. – był wykańczany i planowane było wprowadzenie go do produkcji seryjnej. Nowe 912 posiadało nadwozie "G-Series" od modelu 911, było napędzane 2.0 litrową wersją chłodzonego powietrzem silnika Volkswagena, używanego w ostatnich rocznikach 914/4. Powstało łącznie 2.099 sztuk tej wersji, oficjalnie wszystkie sprzedano na terenie Stanów Zjednoczonych.
  9. MG Magnette Mark IV W 1961 na rynek wszedł zmodernizowany Mark III pod nazwą Mark IV. Nowy model wyposażony został w większy, 1,6-litrowy silnik (1622 cm3) z serii B. Wzrost pojemności skokowej uzyskano poprzez powiększenie średnicy cylindra do 76,2 mm. Dodatkowo powiększono rozstaw kół oraz rozstaw osi. Aby poprawić manewrowość na przedzie i tyle wmontowano stabilizatory poprzeczne. Z zewnątrz Mark IV był niemal identyczny z poprzednikiem; wyróżniał się jedynie przemodelowanymi i mniej ostrymi "płetwami" tylnymi, elementem który współdzielił Rileyem 4. Jako opcja dostępna była automatyczna skrzynia biegów. Model był produkowany do maja 1968 roku. Łącznie wyprodukowano 14320 sztuk sztuk.
  10. 1969 Fiat Abarth 2000 Scorpio Concept Car Amazing Sound
  11. Leyland Titan Leyland Titan to autobus piętrowy produkowany w latach 1927–1969 przez brytyjskie przedsiębiorstwo Leyland. Nadwozia autobusów wytwarzane były zarówno przez Leylanda jak i inne przedsiębiorstwa, m.in. Park Royal Vehicles, Metro Cammell Weymann, Charles H. Roe oraz East Lancs. Leyland Titan TD1 z 1929 roku: Autobus zaprojektowany został przez J. G. Rackhama jako piętrowa odmiana autobusu Leyland Tiger. W oryginalnej wersji, oznaczanej jako TD1, pojazd posiadał nadwozie Leylanda (w jednej z dwóch wersji: standardowej lub o obniżonej wysokości lowbridge) i napędzany był 6-cylindrowym silnikiem benzynowym. Pojazd mógł zabrać na pokład 51 pasażerów. Malejące zainteresowaniem modelem, wynikające ze spadku popularności autobusów przedniosilnikowych, doprowadziło do zakończenia jego produkcji w 1969 roku. W 1977 roku pod nazwą Leyland Titan rozpoczęto produkcję nowego modelu autobusu z silnikiem umieszczonym z tyłu pojazdu. Leyland Titan PD1 '1927–47: Leyland Titan TD5 z nadwoziem Charles H. Roe z 1940 roku: Leyland Titan PD2 '1947–69 : Leyland Titan PD2 Southdown '1954–61: Leyland Titan PD2 z nadwoziem Willowbrook z 1956 roku: Leyland Titan PD3:
  12. Pontiac Firebird - I generacja Pontiac Firebird to pony car produkowany przez firmę Pontiac. Pierwsza gneracja Firebirda produkowana była w latach 1967-1969. Pierwsza generacja Firebirda wpisywała się w nurt stylistyczny coke bottle, oparta była na płycie podłogowej GM F-body. Rozstaw osi wynosił 2746 mm, długość nadwozia zaś 4796 mm. Pontiac Firebird 400 '1967: Pontiac Firebird Convertible '1967: Jako bazowe źródło napędu służył silnik R6 3.8 (230) o mocy maksymalnej 178 KM (131 kW), wersja Sprint z 4-gardzielowym gaźnikiem generowała 218 KM (160 kW) i maksymalny moment obrotowy 325 Nm. Oba silniki mogły być zblokowane z 3- lub 4-biegową manualną bądź 2-biegową automatyczną skrzynią biegów. Większy silnik V8 5.3 (326) dostępny był z 2-gardzielowym gaźnikiem - moc 253 KM (186 kW) lub z gaźnikiem 4-gardzielowym (wersja High Output - H.O) 289 KM (213 kW). Najmocniejszym dostępnym motorem dla rocznika 1967 był V8 6.6 (400) przejęty z modelu GTO, generował on 330 KM (242 kW), dostępny był także w wersji Ram Air. Powstało 90 192 egzemplarzy rocznika 1967 w wersji coupé i 9980 w wersji kabriolet. Pontiac Firebird 326 H.O. '1967: Od rocznika 1968 silnik V8 5.3 został zastąpiony przez większy V8 5.7 (350) o mocy 324 KM (239 kW). Jednostka V8 6.6 (400) generowała moc 335 KM (246 kW). Dostępna była później w wariancie Ram Air - moc 340 KM (250 kW) i Ram Air II - 345 KM (254 kW). Jednostka R6 3.8 została zastąpiona przez większą R6 4.1 (250 o mocy) 178/218 KM (131/160 kW). Wyprodukowano 90 152 egzemplarzy rocznika 1968 w wersji coupé oraz 16 960 w wersji kabriolet. Pontiac Firebird 400 '1968: Pontiac Firebird 400 H.O. Convertible '1968: Rocznik 1969 cechował się mocno zmodernizowanym nadwoziem. Moc silników R6 4.1 i V8 5.7 pozostała w stosunku do poprzedniego roku niezmieniona. Jednostka V8 6.6 dostępna była z pakietami Ram Air III i Ram Air IV. W 1970 roku zadebiutowała druga generacja modelu Firebird. Pontiac Firebird '1969:
  13. Opel Diplomat B W marcu roku 1969 Opel wprowadził nową wersję rodziny modeli KAD. Samochody otrzymały nowe nadwozia oraz nowsze podwozia z tylną osią De Dion. W stosunku do poprzedniej generacji odznaczały się one mniejszymi wymiarami zewnętrznymi. Modele Kapitän i Admiral dostępne były dostępne z silnikiem gaźnikowym R6 2,8 l, Diplomat mógł być wyposażony w ten sam silnik z wtryskiem paliwa (Diplomat E) lub w Chevroletowski motor 327-V8 (Diplomat V8), do którego montowano 3-biegową skrzynię Turbo-Hydramatic. Nadwozie nawiązywało stylistyką do samochodów amerykańskich. Opel Diplomat ( '1969–1977: Diplomat V-8 miał konkurować z nowymi Mercedesami 350 i 450 SE. Od maja 1973 roku Opel oferował Diplomata V8 z dłuższym rozstawem osi aby nie odstawać od Mercedesa. W październiku 1971 lista standardowego wyposażenia Diplomata zawierała między innymi: halogenowe lampy przednie, antenę radiową wmontowaną w szybę przednią oraz sterowane elektronicznie lusterka wsteczne. Od stycznia 1972 zaprzestano montażu czterobiegowej skrzyni manualnej w Diplomacie E. We wrześniu tego samego roku zmodernizowano grill przedni. Opel Diplomat V8 ( '1969–1977: Opel produkował modele do roku 1977, odniósł przy tym mały sukces rynkowy. Od marca 1969 do końcówki roku 1977 powstało 61 559 modeli rodziny KAD (4 976 Kapitänów, 33 000 Admirals i 23 500 Diplomatów). Zostało one zastąpione w roku 1978 nowym Oplem Senatorem, charakteryzował się on mniejszymi wymiarami nadwozia oraz bardziej europejską stylistyką. Opel Diplomat V8 ( '1969–1977:
  14. Opel Admiral B Opel Admiral B został wdrożony do produkcji w roku 1969, wraz z nowym Kapitänem i Diplomatem. Mimo że produkcji modelu Kapitän zaprzestano w maju roku 1970, Admiral i Diplomat pozostali w niej do roku 1977. W 1978 następcą został Senator. Przez cały czas produkcji Admiral B dostępny był wyłącznie z 2,8 litrowym sześciocylindrowym silnikiem rzędowym. Dostępny był on z jednogardzielowym gaźnik (132 PS/130 hp; Opel Admiral), dwugardzielowym gaźnikiem (145 PS/143 hp; Opel Admiral 2800 S) lub z wtryskiem paliwa (165 PS/163 hp; Opel Admiral E). Do każdego silnika można było wybrać 4-biegową manualną skrzynię biegów lub 3-biegowy automat. Od stycznia 1972 Admiral E dostępny był tylko ze skrzynią automatyczną. W roku 1975 obniżono moc silników by spełniały one nowe normy ekologiczne. Powstało około 33000 egzemplarzy Admirala B w latach 1969 – 1977. W 1978 roku jego następcą został model Senator.
  15. Opel Kapitän B W roku 1969 wprowadzono Kapitäna B. Była to ostatnia generacja tego modelu. Do napędu służył silniki 2,8l R6 dostępny w dwóch wersjach. Napęd przenoszony był poprzez 4-biegową manualną lub 3-biegową automatyczną skrzynię biegów na oś tylną. Produkcję zakończono w maju 1970. Przez piętnaście miesięcy produkcji powstało zaledwie 4976 sztuk Kapitäna B. Modele Admiral i Diplomat produkowane były jeszcze przez siedem lat, w 1978 zastąpił je nowy model, Senator. Opel Kapitän ( '1969–1970: Opel Kapitän Polizei ( '1969–1970:
  16. Škoda 100/110 Škoda 100/110 to samochód osobowy produkowany w zakładach Škody w Mladá Boleslav w latach 1969 - 1976. Pojazd zaprezentowano oficjalnie w sierpniu 1969 roku. Model 100 stworzono bazując na rozwiązaniach konstrukcyjnych znanych ze Škody 1000 MB. Od swojego poprzednika przejął on szereg podzespołów i przede wszystkim koncepcję umieszczonego podłużnie nad tylną osią rzędowego silnika OHV o pojemności jednego litra. Na podstawie Škody 100 stworzono model 110 z mocniejszym silnikiem o pojemności 1107 ccm. Model 110 występował w wersjach L – Lux i SL – Super Lux. Różniły się one wyposażeniem (SL miała bogatsze) oraz mocą maksymalną silnika, która wynosiła odpowiednio 48 i 52 KM. W małych seriach wytwarzano także bazujące na modelu 110 rajdowe pojazdy Škoda 110 L Rallye, Škoda 120 S oraz Škoda 130 RS. W roku 1972 modele 100 oraz 110 przeszły drobną modernizację karoserii, polegającą na zastosowaniu klamek kasetowych oraz poprawieniu przewietrzania wnętrza przez montowany w tylnym słupku wywietrznik. W latach 1969-1977 powstało 1 079 708 egzemplarzy modeli 100 i 110.
  17. Goggomobil Model T Goggomobil to nazwa mikrosamochodów produkowanych przez bawarskie przedsiębiorstwo Glas w miejscowości Dingolfing. Goggomobil Model T produkowany był w latach 1954-1969. Model T to czteroosobowy sedan, z dwucylindrowym, dwusuwowym silnikiem zaprojektowanym przez Feliksa Dozekala, chłodzony powietrzem przy użyciu dmuchawy. Istniały dwie wersje silnikowe, T250 i T300, różniące się pojemnością jednostek. Silnik znajdował się z tyłu, za tylną osią. Samochód posiadał zawieszenie niezależne, z przodu oś wahliwą, z tyłu łamany most napędowy ze sprężynami śrubowymi i teleskopowymi amortyzatorami olejowymi. Produkcja zakończyła się 30 czerwca 1969 roku. Powstało 214313 egzemplarzy auta.
  18. Peugeot 304 Peugeot 304 to mały samochód rodzinny produkowany przez francuską firmę Peugeot w latach 1969 – 1980. Peugeot 304 '1969–1979: Model 304 został zaprezentowany we wrześniu 1969 roku. Bazował on na Peugeocie 204, z którym dzielił wiele części. Najbardziej rzucającą się w oczy różnicą jest wygląd przedniej części nadwozia. Samochód był dostępny jako czterodrzwiowy sedan, estate/station wagon, dwudrzwiowe coupé, kabriolet oraz van. Peugeot 304 '1969–1979: Samochód napędzany był silnikiem o pojemności 1288 ccm (XL3) oraz jego sportową wersją "S" z dwugardzielowym gaźnikiem (XL3S). Późniejsze modele były wyposażone w silniki o pojemności 1290 ccm (XL5/XL5S). Dostępny był również silnik Diesla. Model ten był jak na swoje czasy zaawansowany technicznie, posiadał system w pełni niezależnego zawieszenia, silnik wykonany z lekkich stopów w układzie OHC, czterobiegową skrzynię biegów która korzystała z tego samego oleju co silnik, hamulce tarczowe z przodu oraz hamulce bębnowe z tyłu. Peugeot 304 Coupe '1970–1975: Koniec produkcji modelu 304 nastąpił z rokiem 1980. Na drogi trafiło 1.178.425 egzemplarzy. Następca, Peugeot 305, zadebiutował na dwa lata przed końcem produkcji modelu 304 (1978 rok). Peugeot 304 Cabriolet '1970–1976: Peugeot 304 Break '1970–1980: Peugeot 304 Fourgonnette '1970–1980:
  19. Maserati Indy Maserati Indy (Tipo 116) to włoski samochód sportowy produkowany przez firmę Maserati w latach 1969-1975. Po raz pierwszy został zaprezentowany na '68 Salone dell'automobile di Torino. W 1969 Indy oferowany był wyłącznie z silnikiem V8 o pojemności 4,1 l (4136 ccm), który osiągał moc 264 KM (194 kW) przy 5500 obr/min. Samochód z tym silnikiem przyspieszał 0-100 km/h w 7,2 s, a jego prędkość maksymalna wynosiła 225 km/h. W latach 1970-1972 dostępny był także motor 4,7 l (4719 ccm). Osiągał on moc 290 KM (216 kW) przy 5500 obr/min. Prędkość maksymalna wynosiła 251 km/h, a przyspieszenie 0-100 km/h zajmowało mu 7.5 s. W 1971 zaczęto stosować także pochodzący z modelu Ghibli SS silnik 4,9 l V8, w latach 1973-1974 był on jedyną dostępną jednostką napędową. Napęd przenoszony był poprzez 5-biegową manualną bądź 3-biegową automatyczną skrzynię biegów na koła tylne.
  20. WSK Gacek Gacek to polski prototyp samochodu przeznaczony dla niepełnosprawnych. Opracowany w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku na podstawie zapotrzebowania Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 1965 roku. Został stworzony przy współudziale pracowników Politechniki Krakowskiej, Centralnego Ośrodka Konstrukcyjno-Badawczego Przemysłu Motoryzacyjnego w Warszawie oraz zespołu pracowników Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, którzy przygotowali projekt plastyczny pojazdu. Roboczym oznaczeniem pojazdu było W-65.S-65.N-65. Gacek na Classic Moto Show w Krakowie: Gacek był lekkim, czterokołowym samochodem, który mógł pomieścić dwoje osób dorosłych oraz dwoje dzieci. W 1966 powstała pierwsza makieta pojazdu. W Zakładzie Doświadczalnym WSK rozpoczęto pracę nad jego konstrukcją. W 1967 roku gotowa była makieta jeżdżąca wózka, a w 1969 pierwszy prototyp. W pojeździe zastosowano dwusuwowy, 2-cylindrowy silnik typu Jawa 572/01. Był on umieszczony nad osią kół przednich. Gacek pomyślnie przeszedł cykl badań u producenta, a także badania w Instytucie Transportu Samochodowego w Warszawie. Pozytywną opinię na temat samochodu wydał polski Związek Inwalidów. Twórcy pojazdu otrzymali w 1970 nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. W zakładach WSK opracowywano plany rozwoju konstrukcji samochodu. Planowane były m.in dostawczy furgon na bazie Gacka oraz samochód sportowy. Prace nad Gackiem zostały jednak wstrzymane. Źródło: Wikipedia
  21. Honda 1300 Honda 1300 to samochód osobowy produkowany przez Hondę w latach 1969-1972. Honda 1300 została zaprezentowana po raz pierwszy Na Salonie Samochodowym w Tokio w 1968. Na początku do sprzedaży trafiła wersja sedan, jednak w 1970 roku do oferty dołączyło coupe. Auto było stworzone do konkurowania z Toyotą Coroną i Nissanem Bluebirdem. Honda 1300 '1969–72: Soichiro Honda był nieugięty w kwestii silnika: chłodzonego powietrzem, a nie cieczą. Honde 1300 napędząły silniki o pojemności 1,3l. W wersji 77 sedan i Coupe 7 osiagał on 100 KM (74 kW), a w wesjach 99 sedan i Coupe 9 115 KM (85 kW). Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4-biegową manualną skrzynię biegów. Honda 1300 produkowana była w Japonii. Nigdy nie trafiła do sprzedaży na rynek amerykański ani europejski. Honda 1300 Coupe '1970–72:
  22. Camaro absolutnie nie z tego świata! 1200 KM, wow!!! Więcej: FEATURE: 1200HP 1969 CAMARO SS – THE-LOWDOWN
  23. Dodge Charger R/T 1969

    Witam. Nie wiedziałem gdzie to umieścić więc robię to tutaj bo nie jest to rysunek robiony ołówkiem tylko robiony na komputerze w programie Gimp 2. Jest to już mój drugi rysunek robiony tą techniką. Spędziłem nad nim ok. 10 godzin. Myślę , że się podoba.
  24. Holden Hurricane Holden Hurricane to dwumiejscowy samochód koncepcyjny z silnikiem umieszczony centralnie i napędem na tylne koła. Zbudowany został on przez Holdena w 1969 roku. Hurricane był jednym z najbardziej zaawansowanych pojazdów w tamtym czasie. Prototyp ten został stworzony w celu badania nowych trendów wzorniczych, układu napędowego oraz nowoczesnych rozwiązań technicznych. Hurricane posiadał bardzo opływowe i niskie (zaledwie 990 mm wysokości) nadwozie. Charakterystycznymi elementami nadwozia Hurricane są chowane reflektory, oraz panoramiczna szyba przednia. Samochód ten nie posiadał konwencjonalnych drzwi. Zamiast nich do góry podnosi się środkowa część karoserii wraz z deską rozdzielczą i kołem kierowniczym. Holden Hurricane napędzany był silnikiem V8 o pojemności 4.2 litra, który osiągał moc 260 KM. We wnętrzu również zastosowano nowatorskie rozwiązania, między innymi monitor pokazujący obraz z kamery skierowanej do tyłu zamiast lusterka wstecznego. Na monitorze tym można było również odbierać obraz z telewizji. Zamiast analogowych zegarów zastosowano elektroniczny wyświetlacz. W samochodzie zainstalowano system Pathfinder, który był namiastką dzisiejszego GPS. 42 lata po debiucie Holdena Hurricane w 1969 roku, samochód został całkowicie przebudowany i odnowiony. Odbudowa rozpoczęła się w 2006 roku i została zakończona w 2011 r.
  25. I jeszcze jeden mega projekcik z USA... Więcej: 1969 Chevy Chevelle SS396 - Playing Favorites - Chevy High Performance
×