Skocz do zawartości

Kryplos

admin
  • Zawartość

    135
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    7

Ostatnia wygrana Kryplos w dniu 6 Maj

Użytkownicy przyznają Kryplos punkty reputacji!

O Kryplos

  • Tytuł
    Stały bywalec

Kontakt

  • Profil Facebook
    https://www.facebook.com/ForumSamochodoweCom/

Więcej o mnie

  • Mój samochód
    Audi A4 B7
  • Lokalizacja
    Podkarpackie
  • Płeć
    Mężczyzna

Ostatnie wizyty

Blok z ostatnimi odwiedzającymi dany profil jest wyłączony i nie jest wyświetlany użytkownikom.

  1. Kryplos

    Porsche CaymanS

    Porsche CaymanS powstało, by zapełnić lukę między małym modelem Boxter, a 911-tką. Uważa się, że Cayman to czysty produkt marketingowy nastawiony na popularność, a nie na prestiż. Może i tak, jednak Porsche Cayman potrafi być wierny tradycji poprzednich modeli niemieckiej marki. Jego sportowa odmiana ''S'' rozpędza się do setki w 5,1 sekundy a jego maksymalna prędkość to 275 km/h (170mph). Do najgroźniejszych rywali tego modelu można zaliczyć mocnego japońskiego Nissana 350Z, Mercedesa SLK czy też nowe BMW Z4. Porsche Cayman na rynku pojawił się w 2005 roku.
  2. Choć dwuosobowy model jest już stosunkowo stary, jego silnik o mocy 240KM nadal proponuje wysoki współczynnik mocy w przeliczeniu na 1 litr pojemności skokowej oraz jedną z największych maksymalnych prędkości obrotowych silnika w historii motoryzacji. Wersja Ultimate Edition napędzana jest sprawdzonym i uznanym silnikiem VTEC o pojemności 2,0 litra (max. 9000 obr./min.). Nadwozie w kolorze Grand Prix White zestawiono z grafitowymi felgami ze stopów metali lekkich. Odcień lakieru ma przywodzić na myśl kolorystykę pierwszego bolidu F1 Hondy z 1964 roku oraz wiele późniejszych, sportowych modeli firmy. Kombinacja jasnego nadwozia, ciemnych, aluminiowych felg oraz unikalnej, czarnej plakietki S2000 podkreśla sportowy charakter ponadczasowej sylwetki słynnego roadstera. Do polskich klientów trafi tylko 10 sztuk tego samochodu.
  3. Kryplos

    Najgorsze auta złomy

    Co do tego się nie zgodzę. Mamy w rodzinie Alfę Mito po 60 tys przebiegu i 7 latach eksploatacji uszkodzeniu uległy jedynie łożyska mcpherson koszt części z wymianą 250 zł. Poza tym oprócz rzeczy eksploatacyjnych nic nie było robione. Wszystko działa bez zarzutu, podwozie całe zdrowe może poza tłumikiem który lekko skorodował.
  4. Kryplos

    Czy LPG jeszcze się opłaca?

    Dopóki rząd nie nałoży dodatkowych podatków na gaz dalej będzie się to opłacać.
  5. Nie wiecie czy konieczne jest nawiercanie na końcach pęknięć przed naprawą pękniętego zderzaka??
  6. Kryplos

    Zamek centralny

    Może w wyniku uderzenia naderwał się jakiś kabel i powoduje zwarcie co zakłóca pracę modułu komfortu.
  7. Kryplos

    Prawo jazdy - trudno zdać?

    Myślę, że warto przed rozpoczęciem kursu pojeździć autem znajomego czy rodziców na parkingach żeby nauczyć się podstawowych manewrów i działania całego samochodu. W ten sposób nie tracimy czasu na kursie co pozwoli nam bardziej zaznajomić się z miastem. Niestety nasze realia pokazują, że najłatwiej zdaje się tym, którzy nie nabywają umiejętności z doskonalenia techniki jazdy na kursie tylko tym, którzy nauczyli się jazdy po mieście na pamięć. Na tym niestety polega egzamin. A co do nauki teorii trzeba po prostu przerobić kilkadziesiąt egzaminów próbnych na komputerze. Myślę, że nie ma co się uczyć z książki, chyba że chcemy doczytać niektóre nurtujące nas kwestie. Dobrze jest też się zapoznać z pulą pytań "dziwnych i oryginalnych" które mogą zaskoczyć niejednego zawodowego kierowcę.
  8. Ford Focus RS WRC Edition jest następcą legendy WRC Forda Escorta RS1600 z 1970 roku. Nadwozie zostało zaprojektowane przez fanów Forda. W jaki sposób? Ford zorganizował konkurs na najlepszy projekt. Wersja WRC różni się specjalnym lakierem Frozen White z kontrastującymi, czarno-zielonymi naklejkami i pasami oraz 19-calowymi alufelgami firmy OZ Superturismo GT, które są czarne. Pod maską "drzemie" 2.5-litrowy silnik pięciocylindrowy o mocy 305 KM. 100km\h osiąga po 6 sekundach.Prędkość max. to 263 km\h.
  9. Ferrari 599 GTB Fiorano to dwuosobowy samochód sportowy typu Grand Tourer (segment G) produkowany od 2006 roku. W ofercie tej marki został następcą model 575M Maranello. Skrót GTB w nazwie auta oznacza „Gran Turismo Berlinetta”. Fiorano to nazwa prywatnego toru Ferrari w pobliżu fabryki w Maranello, gdzie testowane są auta marki. Model 599 został zaprojektowany przez Franka Stephensona z biura Pininfarina. W 2006 roku wyróżniono go nagrodami „Samochodu Roku” wg magazynu „Evo” oraz „Supersamochodu Roku” wg „Top Gear”. Auto napędza silnik V12 o pojemności 5 999 cm3.jego moc to 620 KM co pozwala osiągnąć pierwszą setkę w 3,46s i rozpędzić się do 330 km/h.
  10. Kryplos

    Audi R8 - opis

    Samochód został odchudzony o 100 kilogramów w stosunku do wersji R8 z 5.2-litrowym silnikiem V10, dzięki czemu masa całkowita auta nie przekracza półtorej tony. Silnik został wzmocniony o 35 KM i 10 Nm w związku z czym produkuje teraz 560 KM i 540 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Moc przenoszona jest na cztery koła za pośrednictwem sekwencyjnej, 6-biegowej przekładni R tronic. W normalnych warunkach jazdy na przednią oś trafia tylko 15 proc. mocy. Jednak w razie potrzeby komputer przydzieli na przednie koła do 30 proc. mocy. Wszystko to sprawia, iż sprint do "setki" trwa jedynie 3,6 sekundy, a auto rozpędza się do 320 km/h.
  11. Kryplos

    Mclaren MP4 12c

    Samochód planowano jako następce McLarena F1 który był pierwszym z nowej linii aut marki, niestety zrezygnowano z tej mozliwości i stworzono tańszy i o mniej zaawansowanej technologii niż w McLarenie F1 samochód, który będzie konkurował ze słabszymi modelami Ferrari i Porsche. Także cena (około 200 tys. euro) ma znacznie różnić się od ceny F1-dynki z 1994 r. Mclaren MP4-12C ma napęd na tylną oś i centralnie umiejscowiony silnik V8 Bi-Turbo o pojemności 3,8 l i mocy 600 KM. Silnik został skonstruowanu przea McLarena, ponieważ żaden z istniejących silników innych producentów nie spełniał obecnych wymogów żądanych przez konstruktorów. Zastosowano także skrzynię biegów z dwoma sprzęgłami która korzysta z technologii Pre-Cog. Ten system poprzez pociągnięcie manetki do połowy informując skrzynię o zamiarze zmiany biegu, a po wciśnięciu jej do końca zmiana biegu następuje niemalże natychmiast. McLaren to pierwszy tej klasy samochód zbudowany całkowicie z włókna węglowego. Przy jego produkcji wykorzystuje się także technologie wprost z Formuły1. Główni konkurencji to między innymi Lamborghini Gallardo, Porsche 911 GT2 i podobnie uplasowanym cenowo Ferrari 458 Italia (trudno więc uznać MP4-kę za bezpośredniego następcę modelu F1 kosztującego obecnie ponad 2 mln funtów, pozycjonowanego jeszcze "o ząbek wyżej").
  12. Pierre Henri Raphael były kierowca testowy Formuły 1 wkłada rękawiczki, kask i zasiada w fotelu 1200-konnego Veyrona 16.4 Super Sport. Zadanie – pobić rekord który ustanowił SSC Ultimate Aero. Jak wszyscy wiedzą, Bugatti należy do gantycznej Grupy Volkswagena, więc najrozsądniejszym miejscem, w którym można pobić rekord prędkości jest obiekt Ehra-Lessein, testowy tor Volkswagena niedaleko zakładów w Wolfsburgu. To właśnie tam poprzednik rozpędził się do 407.8-kilometrów na godzinę. Aby niemiecki TUV oraz eksperci z Księgi Rekordów Guinnessa uznali rekord, auto musiało rozpędzić się do prędkości maksymalnej jadąc tą samą drogą, najpierw w jedną, potem w drugą stronę – z północy na południe i z południa na północ. W czasie między przejazdami nikt nie może zbliżać się do auta. Osiągi Bugatti Veyron 16.4 Super Sport to mocniejsza odmiana Veyrona. Jednostka napendowa W16 o pojemności 8.0-litra został wzmocniony o 200 KM i produkuje teraz aż 1200 koni mechanicznych. W efekcie auto przyspiesza do pierwszej setki w około 2.2-sekundy, a prędkość maksymalna wynosi… no właśnie. Twórcy auta spodziewali się rekordu zbliżonego do 425 kilometrów na godzinę. Jednak wynik przeszedł ich najśmielsze oczekiwania. Pierre Henri Raphael rozpędził Veyrona najpierw do 427.993 km/h, a w drugim przejeździe aż do 434.211 km/h. Rekord został uznany.
  13. BMW Sports Activity Coupe - to nazwa popularna wśród twórców nowego X6. Nowoczesna koncepcja ma połączyć w sobie cechy auta sportowego, dynamiczną stylistykę oraz możliwość jeżdżenia w sposób "aktywny". Sportowe osiągi i nadwozie w stylu coupe. Wygląd X6 jest dość ekstrawagancki: wysokie zawieszenie, masywny, agresywnie zarysowany przód, zestawiony z subtelnie opadającą linią boczną nadwozia, dowodzą, że auto jest stylistyczną nowością.Wielkie felgi, które nie wyglądają na przystosowane do off-roadu, zwiastują, że żywiołem auta są raczej bulwary i podróżowanie po utwardzonych drogach. Auto posiada „inteligentny” układ napędu na cztery koła xDrive i jako pierwszy na świecie, w system Dynamic Performance Control, który ma zapewniać stabilność, precyzję i doskonałą trakcję w każdej sytuacji. Cena wynosi od 280 do 500 tysięcy zł w zależności od silnika i wyposażenia. Benzynowe wersjesilników to 306-konne V6 z układem Twin Turbo i bezpośrednim wtryskiem paliwa oraz V8, również posiadające dwie turbo sprężarki, o pojemności 4396 cm3 i mocy 407 KM. Ta jednostka napędowa to już prawdziwy „sportowiec”, pozwala na osiągniecie „setki” w 5,4 sekundy, a jego prędkość maksymalna jest ograniczona do 250 km/h. W co trudno uwierzyć, BMW deklaruje, że auto z tym silnikiem powinno palić jedynie 12,5 l/100 km.
  14. Kryplos

    Fiat Punto Evo od Abarth

    Punto Evo to Kolejny raz Fiat wyposażył swój samochód w pakiet Abarth, tym razem padło na Punto Evo jednego z najlepiej sprzedających się modeli Fiata. Pod maską znalazła się popularna doładowany 4 cylindrówka o pojemności 1.4 l, co daje 180 KM przy 5750 obr./min. Poprawienie osiągów dało też 230 Nm momentu obrotowego przy 3300 obr./min. Auto ma tak dobre osiągi dzięki nowej turbinie Garrett GT1446. Pierwsza setka pojawia się na liczniku w 7,5 sekundy co jest wynikiem gorszym od lekkiej i małej 500-ki o 0,5 sekundy. prędkość maksymalna wynosi 216 km/h. Cena auta biorąc pod uwagę cenę Fiata 500 będzie wynosić około 80 tys. złotych. Jednak konkurencyjne firmy takie jak Volkswagen czy Renault mają podobne samochody w atrakcyjnych cenach.
  15. FSO Polonez Prototyp samochodu zbudowany został w 1975 roku, w oparciu o płytę podłogową Fiata 125p, przez firmę Fabbrica Italiana Automobili Torino. Początkowo zakładano wykorzystanie licznych podzespołów z Fiata 132 Argenta, a wersje silnikowe miały być następujące: 1.8, 2.0, 2.0 Diesel, 2.0 Turbodiesel i nawet 2.0 Turbo, ale niestety samochód przejął prawie w całości rozwiązania techniczne Fiata 125p - silniki - oba benzynowe, czterocylindrowe, czterosuwowe, położone wzdłużnie o pojemnościach 1295 cm³ i 1481 cm³, o mocach odpowiednio 65 i 76 KM, czterobiegową skrzynię biegów, układ przeniesienia napędu na tylną oś oraz zawieszenie. Zmienione natomiast zostało nadwozie. Nowe, typu hatchback, odznaczało się na owe czasy nowoczesną estetyką i sporym poziomem bezpieczeństwa biernego. W Polonezie zastosowano kontrolowane strefy zgniotu, wzmocnienia boczne drzwi, zawiasy maski, inaczej niż w Fiacie 125p, zamocowane zostały w okolicach podszybia, co zapobiega w przypadku kolizji wbijaniu maski do wnętrza pojazdu. Stylistom Fiata zlecono zaprojektowanie sylwetki Poloneza. Włosi opracowali oprócz 5-drzwiowej dwie wersje 3-drzwiowe. Pierwsza z nich, różniła się od większego jedynie brakiem tylnych drzwi oraz dłuższymi drzwiami przednimi. Druga wersja nazwana Coupé, różniła się rozwiązaniem bocznych powierzchni: słupek środkowy był szeroki, chromowany, a zanim znajdowały się okna o znacznie większej powierzchni niż w obu pozostałych wersjach, wersja Coupé miała zmieniony przód. Samochód w wersji 3 drzwiowej wyprodukowano w latach 1979-1981 w Dziale Krótkich Serii w liczbie bliskiej 1000 sztuk, natomiast Coupé pojawiło się w kilkudziesięciu egzemplarzach w roku 1981. Samochód przechodził stopniowe zmiany - w 1980 roku wprowadzono pięciobiegową skrzynię biegów, w 1981 rozkładaną tylną kanapę, w 1986 przeszklenie tylnych, bocznych słupków. W latach 1980-1985 fabrykę opuszczało co roku około 32-30 tysięcy Polonezów. W 1987 roku wszedł do produkcji silnik gaźnikowy 1.5 o mocy 87 KM i pojemności 1598 cm³. W 1989 roku rozpoczęto produkcję tzw. przejściówki w której klapa bagażnika opadała już do zderzaka, oraz zaczęto montować lampy tylne stosowane potem w Caro. W 1991 roku na rynku pojawiła się wersja Caro z bagażnikiem o pojemności 332 (330 ?) l ze zmodernizowanym znacząco nadwoziem - m.in.: zastosowano nowe przednie reflektory, i inaczej wyprofilowane zderzaki. We wnętrzu zmieniono m.in: kierownicę, fotele przednie, oraz dodano regulację wysokości mocowania pasów przednich. Pojawiły się też nowe silniki min. diesel o pojemności 1905 cm³ i mocy 69 KM produkcji koncernu PSA. W 1993 roku poszerzono rozstaw kół z przodu i z tyłu o 60 mm, co poprawiło stateczność auta, poprawiono układ hamulcowy, zmodernizowano instalację elektryczną, zmieniono deskę rozdzielczą, zastosowano nowe wskaźniki, podświetlono diodowo wszystkie przełączniki, polepszono ogrzewanie, i wentylację montując cztery nawiewy w kabinie pasażerskiej, dodano regulację wysokości świateł z wnętrza kabiny, wyłącznik czasowy oświetlenia kabiny pasażerskiej, i inne. Oświetlenie wnętrza kabiny włączało się teraz automatycznie wraz z otwarciem drzwi, i gasło po uruchomieniu silnika, lub po około 15-20 sekundach od zamknięcia drzwi. Jako opcjonalne wyposażenie pojawiło się min. hydrauliczne wspomaganie kierownicy, klimatyzacja, centralny zamek, elektrycznie sterowane szyby i inne. Od grudnia 1993 do 1998 roku produkowano również wersje z nowoczesnym silnikiem z wtryskiem wielopunktowym 1.4 16v (seria K16) firmy Rover, osiągającym moc maksymalną 103 KM z pojemności 1389 cm³. Z czasem wprowadzano modernizacje silnika, tak aby spełniał krajowe i europejskie normy hałasu i emisji spalin. Zastosowano więc jednopunktowy wtrysk paliwa (oznaczenie GLi), oraz katalizator spalin. W 1996 roku, wprowadzono długo oczekiwaną wersję sedan o nazwie Atu. Opóźnienie premiery tej wersji samochodu spowodowane było wadami konstrukcyjnymi tylnej części nadwozia. Samochód ten, jest wewnątrz wyraźnie cichszy od modelu hatchback, gdyż bagażnik o pojemności 390 l pod którym znajduje się tylny most, jest wyraźnie oddzielony od kabiny. W 1997 roku, po przejęciu FSO przez koreański koncern Daewoo, wprowadzono zmodernizowaną wersję Poloneza Plus. Różniła się ona przede wszystkim nową deską rozdzielczą, nowymi lakierowanymi zderzakami oraz klamkami, nowym typem wtrysku jednopunktowego typu Bosch. Wprowadzono także standardowo hydrauliczne wspomaganie kierownicy (wcześniej oferowane w opcji). W 1998 roku montowano do silników 1.6 wtrysk wielopunktowy (oznaczenie GSi), równolegle z wtryskiem jednopunktowym (GLi). Pierwszy z silników osiągał moc maksymalną 84 KM, drugi 76 KM Samochód otrzymał nowe klamki, i zamki, oraz jeden kluczyk do zapłonu, i do drzwi. W 1999 roku wprowadzono wersję Kombi, która bazuje na wersji Atu. Dodatkową przestrzeń uzyskano montując w tylnej części nadwozia metalową ramę obłożoną włóknem szklanym. W Polonezie Kombi montowano tylko silnik 1.6 GSi w wielopunktowym wtryskiem paliwa. Przez cały okres produkcji auta, produkowano także odmiany ciężarowe o nazwie handlowej FSO Truck. Dostępnych było kilka wersji nadwoziowych: Standard, LB - o wydłużonej skrzyni ładunkowej, DC - z kabiną przeznaczoną dla pięciu osób, oraz samochód bez skrzyni ładunkowej, przeznaczony pod zabudowę specjalistyczną, a także w ostatnich latach produkcji - najdłuższą wersję ROY (czterodrzwiowe nadwozie + część ładunkowa). Nadwozia do samochodów Truck produkowane były w Zakładach Nadwozi Samochodowych Nysa Oprócz benzynowych jednostek napędowych w latach 1991-1996 montowano także jednostkę dieslowską o pojemności 1905 cm³ i mocy 69 KM, produkcji Citroena, a wcześniej - w roku 1983 - wyprodukowano około 100 egzemplarzy z silnikiem turbodiesel 1995 cm³ o mocy 84 KM, pochodzącym z włoskiej wytwórni VM. W latach 1979-1981 produkowane były także krótkie linie Polonezów z silnikiem DOHC o pojemności 1995 cm³ i mocy 112 KM z Fiata 132 - głównie na potrzeby milicji. Wersja wyposażona była w 5-biegową skrzynię biegów i rozwijała prędkość 175 km/h. "Dwulitrowy" Polonez pojawił się ponownie w latach 1990-1991, ale tym razem źródłem napędu był silnik SOHC o pojemności 1993 cm³ i mocy 105 KM, pochodzący z zapasów magazynowych europejskiego Forda. Istniały także wersje nadwoziowe typu: Sanitarka (produkowana dla służby zdrowia); Ratownictwo Drogowe (specjalna wersja produkowana w latach 80. i 90. XX wieku dla Państwowej Straży Pożarnej, za słupkiem przednich drzwi znajdował się obszerny przedział na narzędzia typu: nożyco-rozpierak, piła do stali i drewna, gaśnice i zestaw pierwszej pomocy, Policja (wewnątrz wbudowano wielką plastikową szybę oddzielającą tylną kanapę od przednich foteli). Ośrodek Badań i Rozwoju FSO, stworzył także szereg wersji prototypowych, m.in.: trzyosiowy Polonez pick-up z długą częścią bagażową, samochód Polonez Analog czyli auto terenowe o napędzie na 4 koła i nadwoziu typu pick-up (czterodrzwiowy). W chwili obecnej prototypy te można oglądać w Muzeum Przemysłu na terenie dawnej fabryki Norblina w Warszawie. Produkcję Poloneza zawieszono w roku 2002, w praktyce oznaczało to koniec wytwarzania tego pojazdu. Należy też wspomnieć o wersjach wyczynowych tego auta. Były to: Polonez 2000 Rally - z laminatowi elementami nadwozia, homologowany z silnikiem o mocy 170 KM; Polonez 2000 Turbo - rok 1984, nigdy nie otrzymał homologacji; Polonez 1500 Turbo gr. A o mocy 190 KM i gr. N o mocy 105 KM - homologowane w 1987 roku turbodoładowane rajdowe Polonezy 1.5; Polonez 2500 Racing zwany też Stratopolonezem. Była to w zasadzie nieco zmodyfikowana Lancia Stratos w przebudowanym nadwoziu Poloneza
×